เศรษฐกิจจีนกำลังเผชิญช่วงเปลี่ยนผ่านที่มีนัยสำคัญ — ตัวเลข GDP ในไตรมาสหลังสุดชี้การชะลอการเติบโต ขณะที่ปัญหาในตลาดอสังหาริมทรัพย์ซึ่งเคยเป็นเสาหลักของการเติบโต เริ่มส่งผลสะเทือนต่อกำลังซื้อของครัวเรือนอย่างชัดเจน ผลกระทบเหล่านี้สะท้อนออกมาในหลายมิติ ทั้งการลดลงของความเชื่อมั่นผู้บริโภค การปิดกิจการในภาคการศึกษา และผลประกอบการบริษัทเทค-อีคอมเมิร์ซรายใหญ่ที่ต่ำกว่าคาดการณ์
ภาคอสังหาริมทรัพย์เป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องจับตามองอย่างใกล้ชิด — เมื่อครั้งหนึ่งอสังหาฯ มีสัดส่วนถึง 25–30% ของ GDP การแกว่งตัวของราคาบ้านจึงเกี่ยวโยงกับสินทรัพย์ของชนชั้นกลางโดยตรง เมื่อตลาดหดตัว ผู้ซื้อที่เป็นหนี้สินจะเผชิญ “หนี้เท่าเดิม มูลค่าสินทรัพย์ลดลง” และในหลายกรณียังต้องรอรับมอบกรรมสิทธิ์ในโครงการที่ก่อสร้างไม่แล้วเสร็จ สถานการณ์ดังกล่าวลากให้การบริโภคลดลงและกระทบต่อการหมุนเวียนของเศรษฐกิจภายในประเทศ
เพื่อตอบสนองต่อภาวะชะลอตัว รัฐบาลจีนได้ผลักดันกลุ่มอุตสาหกรรมใหม่ (New S-Curves) เช่น ยานยนต์ไฟฟ้า (EVs), โซลาร์เซลล์ และแบตเตอรี่ โดยให้การสนับสนุนผ่านเงินอุดหนุน สิทธิประโยชน์ทางภาษี และกองทุน R&D เพื่อผลักดันให้จีนกลายเป็นผู้ผลิตเทคโนโลยีชั้นนำในโลก ตัวอย่างเช่นการผลิต EV ที่ใช้โมเดล “economy of scale” — วางราคาเชิงรุกเพื่อลงตลาดขนาดใหญ่ แม้ช่วงแรกอาจให้มาร์จิ้นต่ำ แต่เมื่อได้ปริมาณการผลิตสูงจะทำให้ต้นทุนต่อหน่วยลดลงและสามารถพัฒนาเทคโนโลยีต่อเนื่องได้
อีกแกนสำคัญคือการเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์การค้าระหว่างประเทศ เนื่องจากแรงกดดันทางการค้าที่มาจากสหรัฐฯ และยุโรป จีนเร่งขยายช่องทางการส่งออกไปยังตลาดที่เปิดรับ เช่น ประเทศในกลุ่ม BRICS และอาเซียน ซึ่งถูกมองเป็น “กันชน” ทางภูมิรัฐศาสตร์และเป็นตลาดที่จีนยังมีความได้เปรียบด้านโครงสร้างการผลิตและโลจิสติกส์
สำหรับผู้ประกอบการไทย ผลกระทบมีตั้งแต่การแข่งขันด้านราคา (โดยเฉพาะสินค้าที่ผลิตจากจีน) ไปจนถึงการเข้ามาของแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซข้ามชาติที่ใช้กลยุทธ์โฆษณาเชิงภาษาและการตลาดแบบ localized แม้ไม่มีนิติบุคคลในไทย ซึ่งสร้างคำถามเรื่องการเก็บภาษีและความเป็นธรรมทางการแข่งขัน ผู้ประกอบการไทยจึงเรียกร้องการสนับสนุนจากภาครัฐ ทั้งในรูปแบบมาตรการคุ้มครอง การส่งเสริมแบรนด์ท้องถิ่น (local champion) และการให้เงินทุนในช่วง pre-commercialization เพื่อให้ SMEs ผ่านจุดเสี่ยงแรกของการเติบโต
สรุปคือ จีนกำลังปรับโครงสร้างเศรษฐกิจจากโมเดลอสังหาฯ หนุนการเติบโต มาเป็นโมเดลที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรมและการขยายตลาดโลก ขณะที่นักลงทุนและผู้ประกอบการไทยควรจับตา 3 ประเด็นหลัก: (1) สถานะตลาดอสังหาริมทรัพย์และผลกระทบต่อกำลังซื้อ (2) นโยบายสนับสนุนภาคเทคโนโลยีและโอกาสพาร์ทเนอร์ชิปในห่วงโซ่คุณค่า (3) การเปลี่ยนช่องทางการส่งออกไปยังตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และ BRICS — ทั้งหมดนี้ต้องตอบด้วยกลยุทธ์ระยะยาวที่ผสานการป้องกันความเสี่ยงทางการค้าและการสร้างความแข็งแกร่งให้แบรนด์ท้องถิ่น
